Uganda Rees: Um Quell vum Nil, den Echo vum Fussball an dem Reebësch lauschteren

Den éischten Toun vun der Uganda Rees war keen Waasserfall a kee Reebësch, mee e Ball deen nuets zu Kampala knapps laanscht d'Goal erausgoung. De Ball ass vun engem roude Wee ewechgesprongen, huet gesträift un engem Boda-Boda hënnescht Rad, a gerullt bis bei de Verdeedeger vun de geréischterte Banannen. De Verkeefer war net rosen, huet sech gebéckt an de Ball mat der Schong duerch eng kuerz Beweegung erëm bei d'Kanner zréckginn. Een huet 'Onyango' geruff, d'Jonge sinn ausernee gefuer mat Laachen, an direkt weider hannendrun. An deem Moment ass et mir kloer ginn, Fussball zu Uganda ass net nëmme Match, et ass eng Sprooch déi op der Strooss jidderee versteet: keen Terrain, et kann ufänken; keng Schong, et kann lafen.

Kampala läit op den Hiwwelen, d'Relief wéi eng nach net fäerdeg taktesch Dësch. Am Dag streiden Taxien, Matatus, Motoen a Foussgänger ëm déi selwecht schmuel Strooss; nuets hëlt de Maart de Vitesse nees zréck. Um Owino Maart sinn d'Luuchten iwwer de Stänn niddereg bliwwen, de Geroch vu Grillfleeschendamp, Holzkuel, frittéierte Maniok an der Äerd nom Reen alles duercherneen. E Kand am Uganda Kranich-Trikot huet eng Plastikstut zu engem Ball zesummegerullt an tëscht de Stänn balanciéiert. No all erfollegräichem Kierperkontakt hu Leit ronderëm gejaut. D'Hoffnung vum Land steet net ëmmer op Transparenter, dacks läit se an engem alen, ausgetrëppelte Ball.

Den nächsten Dag Richtung Jinja, de Séi Victoria ass laanscht d'Fënster opgeblénkt. Uganda gëtt dacks Quelland vum Nil genannt, mee wann een zu Jinja beim Floss steet, klénkt dee Saz net méi no Geographiesbuch. D'Waasser kënnt aus dem Séi Victoria, fir d'éischt nach mëll als Victoria-Nil, a geet dann no Norden, iwwer Wisen, Schluchten a Grenzen, bis et ee grousse Kontinental-Iwwerleeër ass. Den Equateur geet och iwwer dësen Territoire, wéi eng mëll Hand déi Nord- a Südhalschent verbënnt, Séiwaasser, Flosswaasser, rouden Äerd a Mënschestëmmen déi all an déi selwecht Richtung ënnerwee sinn.

Ech sinn op e klengt Match laanscht de Floss gestouss. Goler aus zwéi Steng, d'Hallschent vum Feld Gras, d'aner Halschent Bulli. Ënner de Spiller huet een Arsenal, ee Manchester a méi eeler verschossent Uganda Cranes Trikoten. E schlanke Golki ass op de Buedem geheien, d'Hänn voll mat rouder Äerd, awer no der Parad gouf e ganz opgeriicht a gelaacht. Fussball ass hei net Flucht virun der Realitéit; et ass einfach Sou datt fir eng Zäit eng aner Méiglechkeet besteet. Et kann een a gedréngte Quartiere wunnen, an huet vläicht keen uerdentleche Stadion, awer soulaang de Ball bei de Féiss ass, bleift eng Visioun vu Méiglechkeet.

De Murchison Falls hunn déi roueg Visioun op eemol duerchgebrach. Wann den Auto op den Top of the Falls kënnt, dréit d'Waasser als éischt eng immens Mauer vun Toun iwwer de Bësch. Eréischt wann een do un der Balustrade steet, mierkt een et ass kee Wuert dat 'Donneren' deckt. De ganz Nil gëtt an eng schmuel Fielsschlass gequetscht a geheit sech vun uewen erof, de Waasserstëbs sprutzt bis an d'Gesiicht. De Ranger sot de Floss hei géif rose ginn, well en huet missen an e klenge Raum réckelen. Mee wéi ech dem Chaos nogekuckt hunn, krut ech éischter dat Gefill datt et wéi d'Récksäit vun den Ugander ass: gequetscht, awer net d'Energie verluer.

Méi no Südwesten erop, geet d'Strooss an d'Bierger eran. Uganda ass Heem fir bal d'Hallschent vun de Bierggorillen op der Welt, an den Numm Bwindi Impenetrable Forest (Onduerchdréngbare Bësch) ass keng Iwwerdreiung. Et ass kee Bësch wou een einfach 'gespaadséiere' geet, et ass méi wéi eng naass, déck, ootmend gréng Mauer. Moies siwe gekuckt hunn d'Ranger am Sammelpunkt d'Reegele virgelies: aacht Leit pro Grupp, nëmmen eng Stonn bei de Gorillen erlaabt, kee Blëtz, total op Weisung lauschteren. All ausgeschwatene Saz war einfach gewéinlech, mee wann de Reen op d'Mutz getrëppelt ass, sinn all Leit lues roueg ginn, wéi virun enger ganz aler Zeremonie.

D'Schrëtt zu Bwindi hunn e ganz eegenen Toun. Net nëmme Schong op Weeër, mä Bulli deen d'Stiwwelen asuckelt, Äscht déi laanscht d'Hosen sträichen, Macheten déi Blieder ewechschloen, a wäit ewech Vullen déi op eemol ophalen. Mir sinn duerch Bananneplanzen a méi déif an den donkele Bliederschiet erakoum. De Reebësch huet keng flaach Spadséierweeër fir Touristen, d'Pisten ware glëtscheg an d'Wuerzele wéi Hänn déi een ëmdréinen. Déi Matwanderer hate fir d'éischt nach geschwat, duerno just nach Loft gehaucht. De Ranger ass heiansdo stoe bliwwen, gelauschtert ob d'Tracker iwwer Funk Positioun duerchginn, dunn de Kapp geklappt fir weiderzegoen.

No ongeféier dräi Stonnen, de Ranger op eemol an d'Knéien. D'Loft war wéi ageschloss. Puer Meter virun eis, e Sëlwerréck sëtzt tëscht dem Straich, säi schwaarze Pelz naass vum Naass, de Réck silberg am Schiet. Kee Bünekonscht, kee Begréissung fir eis, e brécht einfach e jonken Aascht a knascht. E klengen Af ronderëm kullert sech, rappt Blieder, wéi d'Kanner um Owino Maart déi Ball spillen. Mä ee Bléck vum Sëlwerféck, an de ganze Bësch ass op eemol nees ganz roueg.

Déi Stonn war keng Stonn wéi all aner. Du vergëss d'Kamera, de Bulli, an de Wee deen een hannert sech huet. Mir Mënschen hunn d'Gewunnecht Déieren als 'Sehenswürdigkeet' ze gesinn, mä zu Bwindi ass d'Relatioun ëmgedréint. D'Gorillen erlaben eis séier um Bord vun hirem Liewen ze stoen. Si friessen, raschten a leie beieneen, komplett onofhängeg vun eiser Faszinnatioun. Wéi mir fortgaange sinn, a mäi leschte Bléck zeréckgehäit, huet dee Sëlwerréck sech scho gedréint, wéi e beweegleche schwaarze Fiels ganz lues a méi déif am Bësch.

Um Wee zréck op Kampala, konnt ech net ophalen nozedenken iwwer d'Fro wat Fussball mat de Gorillen ze dinn huet. Dat eent op der rouder Äerd an de Stroossenekken, dat anert um héije Biergréck vum Reebësch; dat eent mat Kaméidi, Lafen a Ruff, dat anert mat Stëllt, Distanz a Respekt. Hannert der Fro stoung eng Äntwert: si erzielen allebéid déi selwecht Geschicht, nämlech wéi Uganda seng Liewenskraaft erhält. De Fussball ass d'Sprooch vun der Hoffnung a Kanner drécken doduerch aus 'Ech kann nach lafen'; de Reebësch ass d'Sprooch vun der Zäit a seet doduerch 'Du muss méi lues maachen'.

Meng lescht Nuecht war zréck am Kampala Maart. Den Holzkuelenuewen virun dem Grillstand huet waarm geliicht, de Radio huet Fussballkommentare geschéckt, puer Männercher hu sech ëm ee klenge Bildschierm gedréckt an hunn iwwer eng Arbitterentscheedung gestridden. Wäit ewech huet een nach de Ball héieren rullen, bis en an de Schiet gerullt ass, duerno ee Schoss, an nees ënnert der Luucht. Ech hunn un dee rouege Floss vu Jinja geduecht dee sech op de Wee gemaach huet, un de Murchison Falls wou een de Knupp am Otem spiert, an un dee Bwindi Sëlwerréck wéi e roueg Blieder knackt.

Dat ass wat ech vun der Uganda Rees am Kapp behalen: et ass net déi eenzeg afrikanesch Virstellung, et ass kee Safari, Kee Waasserfall oder Gorilla. Et ass de Wee dee vun der Strooss-Fussballplaz bis déif an de Reebësch féiert. Als éischt héiers du zu Kampala d'Kanner déi Hoffnung ruffen, duerno stees du um Nil a gesäis d'Waasser dat fortgeet, a schliisslech léiers du zu Bwindi d'Stëmm erofzesetzen. Wéi ech fort sinn, hat ech nach rouden Äerd um Schong, d'Schrëtt vum Reebësch nach am Ouer, an deen ale Fussball schéngt nach ëmmer ënnert der Maartlucht ze rullen.