Côte d'Ivoire Fussballrees: Vun Abidjan bis Grand-Bassam, engem Ball nolafen deen d'Land roueg mécht

D'Loft virum Fluchhafen zu Abidjan huet sech ugefillt wéi wann se mat Mierwaasser duerchgedronk wier, fiicht-waarm, hell, a mat e bësse Geroch vu gegrilltem Fësch. Den Taxi ass Richtung Stad gefuer, de Chauffeur huet de Radio op Sportkanal ageschalt, de Speaker huet op Franséisch séier Spillernimm virgelies. Wéi den Numm Drogba gefall ass, huet hien de Kapp net gedréint, just mat de Fangeren um Steierrad getrommelt: 'Jiddereen hei kennt hien.'

Fussball a Rees loosse sech an der Côte d'Ivoire kaum vunenee trennen. Du gees an d'Stad, an d'Stad leet der de Stadion op den Dësch; du léisst der Geschichten erzielen, an d'Geschichte féieren um Enn nees op dat oranget Trikot zréck.

De Plateaux zu Abidjan ass ewéi ee Finanzzentrum dee sech presséiert ze beweisen. Héich Haiser, Banken, Glasfossaden, riicht Stroossen, d'Kathedral Saint-Paul mat senge wäisse Linnen déi sech wéi e Seegel laanscht d'Lagune leeën. Géint den Owend op der Bréck stoen an d'Skyline kucken, do vergësst ee bal dass ee a Westafrika ass. De Wee laanscht d'Strooss gesäit een Leit am Costume déi aus de Büroskomplexe kommen, Motoen déi sech duerch de Verkéier schlängelen, an déi éischt Luuchten déi opginn.

Mee den zweeten Dag am Quartier Adjame, do huet Abidjan e komplett anert Gesiicht. Hei gëtt et keng uerdentlech Pläng méi, nëmme Stänn, Gehaans, Stëfter, al Trikoten, Gewierzer a Mënschewelle sou wäit d'Ouer lauschtere kann. Nieft der Gare routière verkeeft een Händler op der selwechter Léngt Chelsea, Marseille an d'Ivoiresch Nationalekipp. Een ale rouden Trikot mat der Nummer 11 gouf vum Wand opgeblosen, wéi wann en nach géing lafen. Den Händler sot: 'Den Drogba ass net nëmme Spiller. Hien huet eis dru gleewe gelooss datt dëst Land ka stoe bleiwen an een eenzege Saz nolauschteren.'

Hien huet op 2005 ugeluecht, eng Geschicht déi scho laang Deel vun der Fussballgeschicht ass. D'Côte d'Ivoire hat sech fir d'éischt Kéier fir eng WM qualifizéiert, duerno sinn den Drogba a seng Equipiers an der Kabinn virun der Kamera op de Knéi gefall, an hu béid parteien am Biergerkrich gebieden d'Waffen néierzeleeën. Dat war keng Reklamm, kee spéidert Legendepack, mee a voller Biergerkrichzäit hunn déi bekanntst Jonker vum Land mam Fussball de Leit zougeruff. Déi drop friddensprozesser an d'Verhandlungen eleng un deem einen Opruff festzemaachen wier naiv, awer fir ee Moment huet d'Côte d'Ivoire op eemol ee gemeinsamt Wuert. Datt de Fussball d'Leit kuerz op déi selwecht Säit bréngt, scho dat eleng ass grouss genuch.

Vun Adjame aus goung et an ee Maquis zu Treichville. E klengen Holzdësch, dënn Plastik-Decken drop, Attiéké wéi knaschteg Schnéikären um Teller, dernieft gegrillte Fësch, Ënnen, Chili an Tomaten. Den Fernseh un der Mauerung ass nach méi haart wéi d'Musek. De Nopeschdësch hat sech iwwer d'Präisser gestridden, mee wéi um Écran d'Nationalekipp d'Zesummeschnëtter bruecht huet, ass fir eng hallef Sekonn alles stoe bliwwen. D'Diskussioun goung net fort, just op eng Fussballtaktik wiesselt. Den Ivoireschen Dësch ka ganz haart Lëft maachen, mee wann de Ball am Spill kënnt, gëtt de Kaméidi zu enger gemeinsamer Sprooch.

Op Grand-Bassam ass et net wäit. Den Auto ass aus dem Abidjan Stau gelaf, an de Wand vum Golf vu Guinea huet lues de Geroch vun der Stad ewechgeweht. Grand-Bassam war fréier d'Haaptstad an der Kolonialzäit, haut sinn d'Gebaier ofgebliedert an d'Stroosse méi roueg, mee d'Mier ass breet. D'Welle kommen an den Norde vum Golf, d'Faarf ass net ëmmer déi blo vun der Postkaart, mee se huet eng graff Kraaft. Um Strand spille Kanner Fussball mat plakege Féiss, de Gol sinn zwee Sandalen. Erwuessener sëtzen ënnert dem Daach vun enger Paillotte a drénken Béier, den Damp vum gegrillten Händchen a Fësch zitt mam Miereswand fort.

Dëst Mier erënnert engem datt d'Rees méi ass wéi eenzel Attraktiounen. 2016 huet och Grand-Bassam eng Attack an Trauer erlieft. Mee wanns de do um Plage sëtzt, Kanner beim Ball nolafe gesäis, engem Maartmann nokucks wéi en eng Kokosnosss opmécht, an d'Touristen an d'Awunner ënnert dem selwechte Schierm virun der Sonn leien, do versteets de wéi d'Côte d'Ivoire nees opsteet. Et heescht net vergiessen, mee et heescht d'Liewen nieft dem Vergaangene weider ze liewen.

Vu Küst ewech geet d'Strooss weider op Yamoussoukro. Palmbeem, Gummibeem a Kakao-Bounen gedréchent op der Strooss. D'Côte d'Ivoire ass ee vun de weltgréisste Kakao-Produzenten, mee wat ech vun dëser Rees a mengem Kapp behalen hunn, war net de Label 'Weltmeeschter', mee de Geroch vun deene bronge Kären déi op Plastikplane gedréchent goufen: gegäert, fiicht, sonnegedréchent Séissegkeet.

Wann d'Basilique Notre-Dame de la Paix zu Yamoussoukro wäit an der Plaine opdaucht, ass et wéi eng Fata Morgana. Se gëtt dacks mam Péitersdoum verglach, riseg Kuppel, Sailen, wäit eidel Plaz, transposéiert an d'Banneland vun Afrika. Wann een erogees, hallt all Tëppech am Marmer. D'Fënstere gezei Faarwen op de Buedem, net vill Visiteuren, et ass sou roueg datt een d'Klimaanlag a wäitem Vulle-Ruffe héiert. Dës Plaz mécht e perplex an onvergiesslech: e jonkt Land dréckt seng Ambitioun duerch eng riseg Architektur aus, mä hannert der Architektur fléisst de Glawen tëscht Marché, Kierch, Moschee, Stadion an Dëschronn.

Zréck zu Abidjan gouf erëm iwwer Haller geschwat. 2022 gouf hie kuerz nom Wiessel op Dortmund mat Hodenkriibs diagnostizéiert. Chirurgie, Chimiotherapie, Comeback, et ass eng schwéier Geschicht. Duerno huet hien an dem wéinst Corona verréckelten Afrika Cup 2023 (am Ufank 2024 gespillt) d'Côte d'Ivoire bis an d'Finall geschoss, a selwer de Sieggol géint Nigeria gemaach. D'Côte d'Ivoire war Champion ginn, e Skript dat kee am Viraus traut ze schreiwen.

Déi Nuecht war ech nach eng Kéier am Quartier Plateaux. Héich Haiser mat Luuchten, niewent der Lagune ware Kanner mat engem scho bal futti Ball. De Kaméidi vun Adjame war net méi ze héieren, mä ech wousst datt en nach dohannert läit, d'Welle vu Grand-Bassam och nach, d'Kuppel vun Yamoussoukro och hell am Däischteren. D'Fussballrees an der Côte d'Ivoire ass keng Star-Wallfaart, mee e Verständniswee: Den Drogba huet d'Leit dru gleewe gedoen datt Fussball de Krich berouegen kann, den Haller huet gewisen datt och no der Krankheet en Titel méiglech ass, an d'Kanner op der Strooss erënnere jiddereen datt all Legenden eemol mat enger Persoun, mat Féiss a mat engem Ball ugefaang hunn.

Wann een nëmmen d'Mier gesi wëllt, huet d'Côte d'Ivoire Mier; wann een nëmmen d'Stad gesi wëllt, Abidjan ass och genuch. Mee deen eigentleche Grond fir hierzekommen, ass datt een hei mierkt datt den Fussball ni nëmmen ee Match ass. E kann alen Trikot um Maart sinn, e Gol aus Sandalen um Strand, e Resümé um Handy vum Kathedralswiechter, a bestëmmt och deene Moment wou e Land a sengem lauterem Alldag eng roueg Eenegkeet erreecht.