Cape Verde schwätzt net op Kaarten — et dreift op de Saiten vun enger Morna

De Fliger setzt um Praia Airport op der Insel Santiago op, a Cape Verde begréisst dech net mat Wollekekratzer. Baussent der Fënster: niddereg brong Hiwwelen, Loft dréchen an duerchsiichteg. Dat wat dir wierklech seet wou s du gelant bass, kënnt am Ament wou s du aus dem Terminal eraus trëpps — e Klang. En ale Mann sëtzt op enger niddreger Mauer a spillt eng ofgerappte Gittar. Et ass Mieresalz an de Saiten; d'Stëmmung ass net perfekt, mee de Rhythmus stëmmt.

Dem Cesária Évora hir Stëmm dreift aus dem Taxi sengem Radio. Si ass 2011 gestuerwen, mee a Cape Verde ass hir Stëmm méi pünktlech wéi all Fluch. De Chauffeur weist mam Kënn a Richtung Radio a seet eppes op Portugisesch mat Kreolesche Fiedem — ech hunn net all Wuert verstanen, mee ech hunn de Stolz dran erfaasst. Morna, sot hien. Dunn huet hien d'Lautstäerkt méi haart gemaach.

Cape Verde läit ongeféier 570 Kilometer westlech vum Senegal am Atlantik, zéng vulkanesch Inselen, ongeféier 600.000 Awunner. D'Land ass esou kleng, datt vill Weltkaarten et guer net markéieren. Mee wann s du jeemools Morna iergendwou héieren hues — déi melancholesch Melodie déi iergendwou tëschent portugiseschem Fado a brasilianeschem Samba hänkt — weess du datt dës Plaz net kleng ka sinn.

Op menger éischter Nuecht am Hafe vu Mindelo sinn ech an eng Bar mam Numm Cafe Musica eragaang. D'Mauere ware mat engem verbliche Cesária Évora Plakat, enger lokaler Fussballequipefoto an enger handschrëftlecher Menükaart tapezéiert: Cachupa, gegrillte Fësch, Grogue Rum. D'Sängerin war eng Fra an hire véierzeger Joren, baarfouss, Aen zou. De Gittarenakkord huet d'Tounhéicht an der fiichter Loft verännert, mee kee war et egal. Hafenaarbechter hunn opgehalen Seeler ze zéien an hu sech géint d'Mauer geléint fir nozelauschteren. E Kand huet sech an der Dier niddergeknéit a gekuckt — zu senge Féiss, e verblasste Fussball.

Den nächsten Dag sinn ech op de Pico do Fogo gaang. Ënnert de Féiss: schwaarz Lava, rau a spléckeg, d'Suele vu menge Schong sammelen feine donkele Stëbs. De Guide sot, de Vulkan wier d'lescht 2014 ausgebrach an huet zwee Dierfer zerstéiert, mee bal all d'Awunner sinn zréckkomm. ‚Dëst ass eis Insel,' sot hien. ‚De Vulkan ass en Noper mat schlechtem Humor — mee du zitt net fort just well däin Noper en Humor huet.' Vu hallwer Héicht, mam Bléck iwwer den Atlantik, hunn ech fir d'éischt verstan wat et heescht en Archipel ouni Endpunkt ze sinn — sou wäit wéi d'A konnt gesinn, näischt wéi Mier a méi Mier.

Op der Santa Maria Beach zu Sal hunn Kanner baarfouss e Ball getrëppelt. De Ball war al, seng Haut duerchgedroen, mee d'Aart wéi se e gepasst hunn, huet no enger anerer Aart Morna ausgesinn. E Jong säi blot Hiem hat eng verblasst Nummer um Réck — net Messi oder Ronaldo, mee Ryan Mendes, de Stiermer vun der Cape Verde Nationalequipe. Hien huet op d'Hiem gewisen: ‚Hien ass zu Mindelo gebuer. Datselwecht wéi mir.' Net wäit ewech huet e Blue Sharks Fändel mëll iwwer engem Plage-Stand gefladdert.

D'Iessen war de leschte Schlëssel. Cachupa — e luesen Eintopf aus Mais, Bounen, Geméis a Fësch oder Fleesch — huet zanter sechs Auer moies gekacht. Um Maart souze Fraen op niddrege Bänkelen a pellte Mais mat enger Vitesse déi d'A knapps konnt verfollegen. Si hunn op Kreolesch geschwat an heiansdo a Laachen ausgebrach. Eng al Fra déi Geméis verkaaft huet, huet mir eng kleng Schossel Cachupa an d'Hand gedréckt, gratis. ‚Komm, schmaach,' sot se lues op Portugisesch. ‚De Goût vu Cape Verde brauch Zäit.' Ech hunn eng hallef Stonn gebraucht fir déi Schossel fäerdeg ze iessen, an ech hunn erkannt datt si net vum Kache geschwat huet.

De Moien wou ech fortgaang sinn, sinn ech op Cafe Musica zu Mindelo zréckkomm. D'Bar war nach net op. D'Mierbrës huet dat aalt Plakat op der Dier ugestouss. An der Distanz huet e Fährhorn am Hafe geblosen. En ale Mann dee mat sengem Hond spadséiere war, ass laanschtgaang, huet mech gesinn wéi ech op d'Plakat vun der Cesária Évora gekuckt hunn, an ass stoebliwwen. Op Englesch sot hien: ‚Kennt Dir hir bekanntsten Zeil? Sodade — eng Séinsucht ouni spezifesch Form.' Dunn ass hie weidergaang. Ech stoung virum eidelen Hafen an hunn op eemol déi ganz Bedeitung vun der Morna verstan: Cape Verde ass kee Land dat sech duerch eng Kaart beschreiwe léisst. Et kann nëmme duerch Klang markéiert ginn, duerch Geschmaach, duerch Mierwand. Wéi Sodade selwer — du weess datt et do ass, mee du kanns net soe wat fir eng Form et huet.