Senegal

Níorbh iad na tonnta an chéad fhuaim de thurasóireacht na Seineagáile, ná fógraí an aerfoirt, ach tump mhaol liathróide ag bualadh balla. Ó Aerfort Blaise Diagne go Dacár, bhí crainn bhaobab agus fógraí bánaithe ag an ngaoth ar dhá thaobh an bhóthair; tar éis dul isteach sa chathair, d'éirigh gaoth na farraige goirt go tobann, agus d'imigh an trácht ó smacht freisin. Bhí tacsaithe, cairteacha capaill, gluaisrothair, díoltóirí agus coisithe cosúil le cluiche gan réiteoir, gach duine ag troid ar son a spáis féin, ach is annamh a bhuaileann siad i ndáiríre. Um thráthnóna ar thrá Yoff, bhí páistí tar éis dhá chúipín a chur mar chúl, ag imirt sa ghaineamh fliuch go dtí gur thit an oíche. Gan féar, gan geansaithe — gan ach seanliathróid agus grúpa buachaillí ag screadadh go dtí go raibh a nguthanna stróicthe. Sa nóiméad sin thuig mé nach é "féachaint ar chluiche agus tú ag taisteal" atá i gceist le peil + turasóireacht sa tSeineagáil, ach tír a iontráil trí liathróid.

Bhí peil shráide Dhacár gasta, cosúil le hanáil na cathrach. Rolladh an liathróid thar chairt chaifé, thar chosa seanfhir ag deisiú eangach, agus nuair a rolladh sí go lár an bhóthair, bhuail an tiománaí an adharc go gearr, tharraing an páiste an liathróid ar ais, agus lean an cluiche. Bhí geansaí uimhir 10 Mané ar dhuine amháin, geansaí glas Koulibaly ar dhuine eile, agus daoine eile fós cosnochta. Nuair a d'fhiafraigh tú díobh cé ab fhearr leo, ní raibh mórán amhras faoin bhfreagra: Mané. Ní gossip cáiliúla é an t-ainm seo i nDacár, ach comhfhocal rúnda. Dúirt díoltóir geansaithe liom gur as Bambali sa deisceart do Mané, gur tháinig sé go Dacár níos déanaí go Génération Foot, ansin go dtí an Fhrainc, an Ostair, Southampton, Learpholl, "ach ní dhearna sé dearmad ar a bhaile." Agus é á rá seo, leathnaigh sé an geansaí go cothrom, cosúil le bratach náisiúnta á taispeáint.